Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Magia Photoshopa – czyli jak to zrobić w Ps
#11
Nowy Tutek tym razwm nie w pdf Uśmiech

Lustrzane odbicie przedmiotu

1. Otwieramy program Photoshop.
2. Otwieramy zdjęcie przeznaczone do obróbki. Dobrze by było aby tło było białego koloru tak jak w tym przypadku.
File / Open (pol. Plik / Otwórz) lub Ctrl + O
lub dwukrotnie klikając lewym przyciskiem myszki na ciemnoszarym tle programu.

.jpg   apple.jpg (Rozmiar: 4.31 KB / Pobrań: 337)
3.Teraz musimy ustawić dwa kolory w panelu z narzędziami (dwa kwadraty na dole). Będą nam potrzebne do tego aby nowa warstwa tworzona była z tłem w takim samym kolorze jak tło na naszym zdjęciu, oraz później przy tworzeniu odbicia. W tym celu klikamy górny kwadrat w panelu narzędziowym:

.gif   color_bw.gif (Rozmiar: 1.46 KB / Pobrań: 332)
Otworzy się okno:

.jpg   panel_color.jpg (Rozmiar: 21.44 KB / Pobrań: 48)
W polu oznaczonym # (na obrazku powyżej podświetlone na niebiesko) wpisujemy: 000000. Jest to oznaczenie koloru czarnego. Wciskamy OK.
Teraz klikamy na kwadrat koloru znajdujący się pod górnym kwadratem (niewidoczny w całości). Znów otworzy się okno koloru. Możemy wpisać FFFFFF (kolor biały) lub kliknąć na kolor tła na naszym zdjęciu (kursor w kształcie pipety) - program sam wstawi w oknie # oznaczenie koloru białego. Klikamy OK.
4. Jako że musimy zmieścić na naszym zdjęciu odbicie, trzeba je wydłużyć, zachowując pierwotny rozmiar przedmiotu. Aby tego dokonać wybieramy z menu programu: Image / Canvas Size (pol. Obraz / Wielkość).
Ukaże się okno:

.gif   canvas_size.gif (Rozmiar: 7.28 KB / Pobrań: 334)
Pole Width (szerokość) zostawiamy w spokoju, zajmiemy się wysokością (Height). Wpisujemy w nim wartość 2 razy większą niż jest obecnie - zdjęcie będzie 2 razy wyższe. Oprócz tego musimy ustalić rejon, który nie zmieni swojego położenia. Chcemy aby nowy dodany obszar zdjęcia znajdował się na dole - tam umieścimy odbicie jabłka. Na schemacie Anchor (na dole okna) zaznaczam więc górny środkowy kwadrat - zostanie on niezmieniony. Nowy obszar zostanie dodany na dole, co pokazują strzałki na schemacie.
Klikamy OK
Widzimy, że nasze zdjęcie jest teraz większe i z łatwością zmieści odbicie jabłka:

.jpg   apple_fin.jpg (Rozmiar: 9.83 KB / Pobrań: 48)
5. Teraz musimy zaznaczyć jabłko, aby je skopiować na nową warstwę. Zrobimy z niego później odbicie.
W tym celu wybieramy narzędzie: Magic Wand Tool (pol. Różdżka)
Poniważ tło bardzo kontrastuje z jabłkiem możemy śmiało ustawić w menu właściwości narzędzia wartość Tolerance (pol. Tolerancja) na 60 - 80%. Zyskamy przez to dość ciasne zaznaczenie.
Klikamy teraz na białe tło zdjęcia (obojętnie w którym miejscu - jest jednolite). Widzimy, że program zaznaczył całe tło - czyli wszystko oprócz jabłka.

.jpg   apple_select.jpg (Rozmiar: 14.16 KB / Pobrań: 48)
My chcemy zaznaczyć jabłko, więc wybieramy z menu programu: Select / Inverse (pol. Zaznacz / Odwrotność) lub wciskamy klawisze Ctrl + Shift + I
Uzyskaliśmy przez to odwrócenie zaznaczenia, czyli to co było zaznaczone wcześnie - teraz nie jest, a to co nie było wcześniej zaznaczone - teraz jest:

.jpg   apple_select_inv.jpg (Rozmiar: 12.61 KB / Pobrań: 47)
6. Jabłko zaznaczone. Możemy je kopiować.
Wciskamy na klawiaturze: Ctrl + C. Jabłko skopiowane.
Teraz wciskamy Ctrl + V. Widzimy, że program wkleił skopiowane jabłko na nowej warstwie, i bardzo dobrze Uśmiech
Teraz musimy je odwrócić do góry nogami (gdziekolwiek jabłko je ma Oczko i opuścić na dół. Pracujemy na nowej warstwie z wklejonym jabłkiem - domyślnie: Layer 1 - musi być zaznaczona (podświetlona na niebiesko).(
Wybieramy z menu programu: Edit / Transform / Flip Vertical (pol. Edycja / Przekształć / Odbij Pionowo). Jabłko odwrócone.
Teraz wybieramy narzędzie Move Tool (pol. Przesuniecie) służące do przemieszczania fragmentów obrazu. Klikamy nim na odwróconym jabłku, wsiskamy Shift (nie będzie chodzić na boki w trakcie przeciągania) i przeciągamy na dół, tak aby się stykały.

.jpg   apple_flip.jpg (Rozmiar: 26.41 KB / Pobrań: 47)
6. Teraz musimy je wycieniować, tak aby zanikało ku dołowi. Posłużymy się maską warstwy. Aby ją utworzyć klikamy ikonkę Add Vector Mask (pol. Dodaj Maskę Wektorową) umieszczoną w panelu warstw na dole (zaznaczona czerwoną strzałką)

.gif   mask.gif (Rozmiar: 4.88 KB / Pobrań: 332)
W warstwie z jabłkiem pojawi się prostokąt symbolizujący maskę tej warstwy (strzałka zielona). Klikamy na nią.
Maska posłuży nam do ustalania przezroczystości warstwy. Jeżeli będziemy malować na niej kolorem czarnym wszystko to co zamalujemy będzie widoczne w 100%, to co zamalujemy kolorem białym nie będzie widoczne wogóle. Natomiast to co zamalujemy kolorem szarym będzie widoczne w stopniu zależnym od odcienia szarości - czym jaśniejszy (zbliżony do bieli tym słabiej widoczne, i na odwrót).
Wypadało by więc zamalować całą warstwę z odbiciem jabłka na czarno u góru i stopniowo przechodzące w biały na dole.
Idealnym narzędziem do tego celu jest: Gradient Tool (pol. Gradient) . Znajduje się ono w tym samym miejscu co Paint Bucket Tool (pol. Wiadro z Farbą) - wystarczy kliknąć na nim prawym przyciskiem myszy i już mamy do niego dostęp. Wybieramy więc to narzędzie (gradient tool).
W menu narzędzia w oknie Opacity (pol. Krycie) wpisujemy 100%.
Korzystamy z niego w sposób następujący:
Klikamy na zdjęciu lewym przyciskiem myszy w miejscu gdzie ma być kolor oznaczony górnym kwadratem w panelu z narzędziami (początek tutorialu) - w naszym przypadku czarny. Następnie trzymając cały czas wciśnięty przycisk, przeciągamy myszkę w kierunku gdzie zamalowany obszar ma przechodzić płynnie w kolor oznaczony spodnim kwadratem (biały). W trakcie tej czynności widzimy linię jaką program oznacza kierunek przechodzenia kolorów jak i długość gradientu.
A więc zaczynamy od miejsca kilka cm powyżej odbicia (aby nie było tam czarnego tylko już ciemny szary) co osłabi trochę odbicie w miejscu styku przedmiotów i ciągniemy w dół do miejsca gdzie chcemy aby przedmiot stawał się już niewidoczny. Puszczamy przycisk.
Czynność tę mozemy powtarzać aż do momentu kiedy efekt będzie najlepszy.
Gotowe Oczko

.jpg   apple_fin_2011-07-17.jpg (Rozmiar: 9.83 KB / Pobrań: 48)
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#12
Jeden kolorowy element na zdjęciu czarno-białym


Bardzo prosto ten efekt można uzyskać właśnie stosując layer mask. Otwieramy nasze kolorowe zdjęcie. Kopiujemy je do nowej warstwy: Ctrl+J lub Layer / New / Layer via Copy (Warstwa / Nowa / Warstwa przez kopiowanie) lub po prostu przeciągamy warstwę w okienku Layers (Warstwy) na ikonkę nowej warstwy.
Następnie ze skopiowanej warstwy usuwamy kolor wybierając polecenie Image / Adjustment / Desaturate (Obrazek / Dopasuj / Usuń kolor) lub używając skrótu Shift+Ctrl+U.
Do warstwy pozbawionej koloru dodajemy maskę wybierając polecenie Layer / Layer Mask / Reveal All (Warstwa / Maska warstwy / Odkryj wszystko) lub klikając w odpowiednią ikonkę w okienku Layers (patrz obrazek). Obok naszej warstwy bez koloru pojawi się biały prostokąt - to jest właśnei nasza maska.


.png   layer-mask.png (Rozmiar: 6.15 KB / Pobrań: 335)

Zaznacz naszą maskę (kliknij w biały prostokąt), wybierz pędzel koloru czarnego o miękkiej końcówce i zamaluj na zdjęciu wybrany przez Ciebie obiekt. W efekcie zobaczysz, że spod naszej warstwy z czarno-białym obrazkiem wyłania się warstwa spod spodu tj. z kolorowym obrazkiem. Maska działa właśnie w ten sposób, nie usuwa lecz chowa. Czarnym pędzlem zakrywasz dany obiekt, natomiast białym ponownie odkrywasz.


.jpg   layer-mask2.jpg (Rozmiar: 58.2 KB / Pobrań: 49)

Na powyższym obrazku widać doskonale, że na białym prostokącie pojawiają się czarne plamy, które są odzwierciedleniem.
Dodatkowe opcje
Kliknij prawym kalwiszem myszki na naszej warstiwe i wybierz:
Disable Layer Mask (Wyłącz Maskę Odcinania) - wyłącza maskę (pojawia się wtedy na niej duży czerwony krzyż),
Enable Layer Mask (Wyłącz Maskę Odcinania) - włącza maskę
Apply Layer Mask (Zastosuj Maskę Odcinania - jak źle proszę mnie poprawić jak źle)- łączy maskę z warstwą,
Delete Layer Mask (Usuń Maskę Odcinania) - usuwa maskę.
Gotowe! Oto nasz efekt końcowy. :cheer:


.jpg   layer-mask3.jpg (Rozmiar: 51.86 KB / Pobrań: 51)

Oczywiście technika odkrywania, zakrywania zależy od nas. Ja użyłem pędzla. Można tez użyć narzędzi selekcji, narysować selekcję (lasso, rożdżka, itp.) a później wypełnić ją białym lub czarnym kolorem.
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#13
Kolejny Tutek
Tym razem zajmiemy się zębami Uśmiech
WYBIELANIE ZĘBÓW

1. Otwieramy program Photoshop.
2. Otwieramy zdjęcie przeznaczone do obróbki.
File » Open (pol. Plik » Otwórz) lub wciskamy klawisze Ctrl + O
lub dwukrotnie klikając lewym przyciskiem myszki na ciemnoszarym tle programu.


.jpg   zeby.jpg (Rozmiar: 10.72 KB / Pobrań: 327)
3. Teraz musimy zaznaczyć zęby (tylko zęby), aby później poddać je wybielaniu na nowej warstwie.
Do zanaczania użyjemy dwóch narzędzi.
Pierwszym z nich będzie różczka, czyli Magic Wand Tool . Wybieramy ją z przybornika (panel narzędzi po lewej) lub wciskamy klawisz W.
W podmenu (właściwości narzędzia) w polu Tolerance wpisujemy wartość około 15 - w zależności od jakości oświetlenia na zdjęciu - tak aby zaznaczyć przynajmniej część zębów i nic poza tym. Klikamy na zębie - najlepiej na górnej jedynce. Jeżeli zaznaczenie pojawi się poza tym obszarem (skóra, usta itp.) zmniejszamy wartość Tolerance.
Jeżeli jakosć zdjęcia nie pozwala na użycie różczki (zaznacza o wiele więcej niż powinna), użyjmy lassa i nim zaznaczmy zęby (obrysowujemy jednym ruchem). Nie musi być bardzo dokładnie.
Efekt powinien wyglądać mniej więcej tak:


.jpg   zeby-mw.jpg (Rozmiar: 7.8 KB / Pobrań: 329)
Teraz, aby dokładnie zaznaczyć wszystkie zęby, przejdziemy do zaznaczania w trybie szybkiej maski. Aby tego dokonać klikamy na prostokątną ikonkę w dolnej części przybornika (białe koło na ciemnym tle) lub wciskamy klawisz Q.


.gif   quick-mask.gif (Rozmiar: 835 bajtów / Pobrań: 331)
Obraz zmieni się - wszystko co jest zaznaczone widzimy normalnie. Elementy obrazu które nie są zaznaczone przykrywa czerwona półprzezroczysta maska:


.jpg   zeby-qm-przed.jpg (Rozmiar: 5.85 KB / Pobrań: 327)
Po tym zabiegu - domyślne kolory w przyborniku zmieniły się na czarny i biały - i bardzo dobrze. Teraz będziemy malować zaznaczenie używając pędzla. Wszystko to co zamalujemy na biało - będzie zaznaczone, malując na czarno - odznaczamy, czyli usuwamy z zaznaczenia.
Powiększamy więc zdjęcie używając lupy, lub zakładki Navigator - przeciągając mały trójkącik (w prawo) pod miniaturą podglądu w tej zakładce.
Teraz wybieramy pędzel - Brush Tool (B). Kolorem białym dokładnie zamalowujemy całą powierzchnię zębów.


.jpg   zeby-qm-pow1.jpg (Rozmiar: 14.27 KB / Pobrań: 46)

Grubość główki pędzla regulujemy za pomocą nawiasów kwadratowych na klawiaturze - lewy zmniejsza, prawy zwiększa. Jeżeli zdarzy się, że zamalujesz za duży obszar (wyjdziesz poza ząb) białym kolorem, wybierz kolor czarny i zamaluj nim ten niepotrzebny obszar.
Aktywnym kolorem jest kolor na kwadracie położonym wyżej. Przełączanie kolorów między kwadratami dokonujemy za pomocą wygiętej strzałeczki w pobliżu tych kwadratów.
Po malowaniu w trybie szybkiej maski zdjęcie powinno wyglądać tak:


.jpg   zeby-qm-wszystkie.jpg (Rozmiar: 4.28 KB / Pobrań: 330)

Wychodzimy z trybu szybkiej maski - klawisz Q, lub ikonka po lewej stronie ikonki szybkiej maski.
Widzimy, że zęby są dokładnie zaznaczone.


.jpg   zeby-zaznaczone-wszystkie.jpg (Rozmiar: 5.9 KB / Pobrań: 329)
4. Teraz skopiujemy zaznaczony obszar. Wybieramy z menu programu: Edit » Copy (Edycja » Kopiuj), lub wciskamy klawisze: Ctrl + C.
5. Teraz, to co skopiowaliśmy, wklejamy na nową warstwę. W tym celu wybieramy z menu: Edit » Paste (Edycja » Wklej), lub wciskamy klawisze: Ctrl + V.
Widzimy, że w panelu warstw przybyła nowa warstwa z samymi zębami:


.jpg   layers.jpg (Rozmiar: 12.41 KB / Pobrań: 328)
6. Popracujemy na tej właśnie warstwie. Rozjaśnimy zęby. Posłużymy się poziomami.
Z menu wybieramy Image » Adjustments » Levels (Obraz » Dopasoiwanie » Poziomy), lub wciskamy klawisze: Ctrl + L. Otworzy się okno:


.jpg   levels.jpg (Rozmiar: 15.41 KB / Pobrań: 47)
Za pomocą trójkącika pod histogramem (zaznaczony na czerono), rozjaśnimi deczko zęby. Przeciągamy trójkącik w lewą stronę, uważając aby nie przesadzić Oczko efekt byłby nienaturalny. Możemy też przeciągnąć troszeczkę w lewo trókącik po prawej stronie (jeszcze ostrożniej).
Widzimy, że zęby wyglądają o wiele lepiej:


.jpg   zeby-after-levels.jpg (Rozmiar: 5.15 KB / Pobrań: 327)

Jeżeli zachodzi taka potrzeba, możemy jeszcze usunąć żółty odcień. W tym celu wybieramy z menu Image » Adjustments » Color Balanace (Obraz » Dopasoiwanie » Balans kolorów), lub wciskamy klawisze: Ctrl + B.


.jpg   color-balance.jpg (Rozmiar: 14.04 KB / Pobrań: 48)

W oknie tym - w kolorach Yellow - Blue przeciągamy trójkącik w prawo. Delikatnie, tak aby zęby nie zrobiły się niebieskie.
Oto efekt końcowy:


.jpg   zeby-after-colbal.jpg (Rozmiar: 5.18 KB / Pobrań: 334)
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#14
Dzisiaj zamiast Tutka „Siedem Poziomów Fotografów „ postanowiłem go umieścić, ponieważ jest ciekawy a ci, którzy już wcześniej się spotkali z tym tekstem (pewnie niektórzy tak) mogą przeczytać jeszcze raz aczkolwiek nie muszą. Uśmiech Uśmiech

Duchowy przewodnik (satyra) Ken Rockwell.com Uśmiech

(Uwaga: posługuję się zachodnią konwencją językową, według której \"on\" oznacza obydwie płcie).



Artysta: Najwyższy Poziom 7
(odpowiednik \"Nieba\" w mitologii chrześcijańskiej)

To najwyższy poziom, jaki można osiągnąć.

Artysta przelewa swoją wyobraźnię w materialną formę, którą nazywamy fotografią. Zatrzymuje w tej fotografii duszę miejsca, prawdziwą lub wyobrażoną, na którą reaguje widz.

Artysta w pełni panuje nad używanymi przez siebie narzędziami. Tworząc, artysta wykracza poza zwykłe, przyziemne istnienie, gdyż jego dusza ulatuje aby spotkać się z duszą, którą on chce ukazać. Artysta może uczyć się i ćwiczyć kiedy nie tworzy. Kiedy jednak tworzy, aparat staje się przedłużeniem jego umysłu. Gdy jest zaangażowany w proces twórczy, nie poświęca ani jednej świadomej myśli kwestiom technicznym, które tak doskonale opanował.

Używając muzycznego porównania, pianista może nieustannie ćwiczyć gamy, ale kiedy występuje, nie zastanawia się nad układem palców na klawiaturze. Zatraca się w nastroju chwili.

Podobnie jak profesjonalni surferzy, mający po kilkanaście desek, czy gitarzysta z kolekcją 23 kostek, artysta może posiadać wielką ilość aparatów - a każdy z nich służy do innego celu.

Inny artysta może mieć tylko jeden aparat, lub nie mieć go wcale. To nie ma znaczenia.

Artyści czasem ubierają się dziwacznie, a często bardzo późno kładą się spać.

Nikt nigdy nie ogląda ich prac, ponieważ nie są zbyt dobrzy w autopromocji. Ci, którzy potrafią się wypromować, spadają na poziom Dziwki. Niestety, o paradoksie, oznacza to, że nie zobaczysz nigdy zdjęć prawdziwego artysty - chyba że znasz go osobiście. Dobrzy artyści na ogół wstydzą się pokazywać swoje prace komukolwiek - chyba że bardzo dobrze ich znasz - ponieważ wkładają w nie swoją duszę.

Artysta może posługiwać się dowolnym rodzajem aparatu, także otworkowym czy jednorazowym, albo kamerą wielkoformatową. Posługują się takim instrumentem, jakiego potrzebują by stworzyć to, czego chcą.



Dziwka: Poziom 6


Dziwka to artysta, który sprzedaje swoją duszę, przyjmując za swoje dzieła pieniądze lub narkotyki.

Ponieważ zniża się do tego poziomu, jego wizja twórcza zapewne nie jest szczera.

Dlaczego? Jeżeli musisz sprzedawać swoją duszę, aby mieć kasę na jedzenie i mieszkanie, nie pieprzysz się dla przyjemności - co oznacza, że nie próbujesz niczego nowego.

Jeżeli dziwce uda się po latach starań zarabiać tyle, by wystarczyło na opłacanie rachunków, to raczej mało prawdopodobne, aby próbował nowego stylu, dopóki potrzebuje pieniędzy.

Artyści mający swojego \"przedstawiciela\" (co oznacza, że reprezentuje ich galeria czy agent - coś w rodzaju alfonsa) mogą go utracić, zmieniając styl.

Dlatego też sztuka wystawiana na sprzedaż przez jedną osobę raczej nie będzie ani lepsza, ani inna.

Jedyne, czego chcą od dziwki jego alfonsi (pardon, przedstawiciele) to styl, dzięki któremu jego zdjęcia sprzedają się. Przeczytaj książkę Barnbauma o artyzmie. Naprawdę rzadko zdarza się, aby odnosząca sukcesy dziwka zmieniła styl, który już został zaakceptowany.



Amator: Poziom 5


Amatorami są ludzie, którzy mniej niż połowę swoich zarobków osiągają z fotografii. Nie ma to nic wspólnego z jakością robionych przez nich zdjęć.

Tacy ludzie kochają tworzyć fotografie. Dobrzy amatorzy o czystych duszach mogą przeskoczyć pozostałe poziomy i stać się artystami.

Ludzie, którzy poza swoim normalnym zajęciem w weekendy zajmują się fotografowaniem ślubów itp. nie przestają być amatorami - po prostu biorą pieniądze za swoje zdjęcia.

Amatorzy, którzy sądzą, że lepszy aparat sprawi iż będą robili lepsze zdjęcia, ryzykują spadek na najniższy poziom - onanisty sprzętowego. Zbyt wielu amatorów daje się zwieść producentom aparatów i wierzy, że muszą mieć dobre aparaty aby robić dobre zdjęcia. Takie myślenie zabija tworzenie sztuki.

Amatorzy, którzy potrafią zatracić się w tworzeniu świetnych obrazów, znajdują się na dobrej drodze do uzyskania oświecenia.

Dobrze jest być amatorem - z tego poziomu łatwo można wznieść się na poziom artysty.

Amatorzy prawie zawsze używają lustrzanek Canona.



Pstrykacz: Poziom 4


Pstrykaczem jest moja mama, a wraz z nią większość ludzi. Takie osoby chcą mieć wspomnienia, a nie fotografie czy aparaty.

Pstrykacze, którzy są grafikami, bądź po prostu posiadają zdolności plastyczne, bardzo często tworzą fantastyczne zdjęcia, zadziwiając innych. Tacy pstrykacze są artystami, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Na ogół także ubierają się lepiej niż artyści, którzy uważają się za artystów.

Uwierz mi: to fotograf robi zdjęcie, a nie aparat.

Pstrykacze używają zwykłych \"małpek\" albo aparatów jednorazowych, osiągając tak samo doskonałe rezultaty jak pozostali, korzystający z \"Lejków\", Nikonów, Canonów czy Contaxów.



Zawodowiec: Poziom 3


Zawodowy fotograf to ktoś, kto utrzymuje się wyłącznie (w 100%) z fotografii.

Zawodowcy nie tworzą sztuki aby żyć - tworzą komercyjne obrazy. Zwykle dobrze opanowali technikę i potrafią wygenerować całkiem porządne zdjęcia, jednak umiejętność przekazywania swoich wizji nie zawsze jest im dana.

Oczywiście, zawodowcy mogą tworzyć wspaniałe zdjęcia w czasie, kiedy nie pracują.

Zawodowcy poświęcają bardzo niewiele czasu na zastanawianie się nad swoim sprzętem - poza sytuacjami, kiedy muszą go naprawić. Spędzają większość czasu na poszukiwaniu zleceń i narzekaniu, że wszyscy inni fotografowie w mieście obniżają ceny.

Zawodowcy wydają na klisze i usługi laboratorium więcej w ciągu miesiąca niż na swój sprzęt w ciągu całego roku.

Nie istnieją profesjonalni fotografowie przyrody. Fotografowie przyrody mają jakiś inny etat, albo są utrzymywani przez żony.

Zawodowcy robią zdjęcia lustrzankami Nikona, średnioformatowymi Mamiyami lub aparatami wielkoformatowymi Calumet 4x5\'\'. Nie stać ich na tak dobry sprzęt, jaki kupuje większość poważnych amatorów.

Jeżeli nie jesteś profesjonalnym fotoedytorem, pewnie nigdy nawet nie słyszałeś o zawodowych fotografach - chyba że przyjaźnisz się z jednym z nich. Faceci występujący w reklamach aparatów, którzy twierdzą, że używają tego czy tamtego aparatu, to tylko wynajęci modele.

Prawdziwi zawodowcy nie mają swoich stron internetowych i nie publikują biuletynów technicznych. Tacy ludzie są zwykle amatorami.



Bogaty Amator: Poziom 2


To amatorzy, którzy - posiadając zbyt wiele pieniędzy - kupują mnóstwo sprzętu. Ma on uwolnić ich swobodną ekspresję. W tej grupie znajdziemy przeważnie mężczyzn, a większość z nich jest w podeszłym wieku lub na emeryturze.

Bogaci amatorzy robią zdjęcia aparatami marki Leica, Contax, Alpa, Hasselblad oraz kamerami wielkoformatowymi Linhof (4x5\'\') Są to niewątpliwie świetne aparaty. Ale zdjęcia uzyskiwane nimi niczym się nie różnią od tych zrobionych Zenitem, Pentaxem, Bronicą czy Tachihara.

Biedniejsi bogaci amatorzy robią zdjęcia lustrzankami Nikona - a czasem też Canona.

Ostatnio ci kretyni kupują cyfrowe lustrzanki, przeznaczone dla reporterów gazetowych, takie jak Canon EOS-1D czy Nikon D1X. Aparaty te dają gorsze rezultaty techniczne niż aparaty, którymi posługują się pstrykacze. Naprawdę głupi ludzie czekali na pojawienie się Contaxa N Digital, który kosztuje 7 tysięcy dolarów. Jest mniej użyteczny niż cyfrowe lustrzanki Nikona czy Canona, a zdjęcia robi technicznie gorsze niż tania lustrzanka na zwykłe klisze.

Bogaci amatorzy myślą, że nieostre czarno-białe zdjęcia pokazujące ubogich ludzi to sztuka.

Niektórzy bogaci amatorzy łatwo spadają na ostatni poziom w hierarchii, ponieważ nadmiernie przejmują się kwestią sprzętu. Inni przechodzą wprost do tworzenia świetnej sztuki, ponieważ nie muszą przejmować się sprzętem - uważają, że właśnie ich jest najlepszy z możliwych. Co ciekawe, niewielu bogatych amatorów tworzy zwyczajne, przeciętne zdjęcia. Ich prace są albo świetne, albo całkowicie do dupy.



Onanista sprzętowy: Najniższy Poziom 1
(odpowiednik \"Piekła\" w mitologii chrześcijańskiej)

Ci mężczyźni (a do tej grupy zaliczają się wyłącznie mężczyźni) nie interesują się sztuką ani fotografią, ponieważ nie posiadają duszy. Nie mając duszy, nie potrafią wyrazić swoich wyobrażeń ani uczuć, dlatego też ich zdjęcia - o ile w ogóle jakieś robią - są do niczego.

Większość uprawia techniczne zawody - są wśród nich inżynierowie, komputerowcy i specjaliści od nauk ścisłych. Ludzie ci tak bardzo przejmują się wystawianiem cyfrowych ocen dla różnych rzeczy, że całkowicie zapominają o tym drobnym fakcie, iż aparat czy tabela z wynikiem testów ma niewiele wspólnego z duchem obrazu. Ponieważ tak bardzo interesują się mierzeniem osiągów aparatów, przezwaliśmy ich \"onanistami sprzętowymi\". Niestety, wielu z nich trafia na moją stronę KenRockwell.com poszukując informacji o osiągach aparatów.

Wielu z nich lubi też bawić się sprzętem audio, komputerami czy samochodami. Mogą cieszyć się z zabawek, takich jak aparaty, dla samej przyjemności ich posiadania. Rzadko, jeżeli w ogóle, korzystają z nich w celach, do jakich zostały stworzone.

Młodsi spośród nich grają w gry komputerowe, często \"czatują\" i surfują po Internecie. Starsi przyłączają się do klubów miłośników aparatów. (Należy zapisywać się do klubów fotograficznych, ale nigdy do klubów miłośników aparatów czy jakichkolwiek klubów, które usiłują wystawiać punkty sztuce, ponieważ sztuka jest czymś subiektywnym i nie może być oceniana za pomocą cyferek). Ludzie ci nigdy nie stworzą niczego godnego uwagi, korzystając ze swoich sprzętów. Ale z pewnością podnieca ich fakt posiadania, nabywania lub opowiadania o nich innym ludziom.

Jedynym rodzajem wyposażenia, na który nie zwracają najmniejszej uwagi, jest ten sprzęt, który jest rzeczywiście przydatny: oświetlenie.

Interesują się sprzętem dla samego sprzętu. Zagadają cię na śmierć, jeżeli tylko im pozwolisz. Jednak gdy wyrazisz chęć obejrzenia ich prac, cała odwaga natychmiast ich opuszcza. Mogą także pomyśleć, że chcesz zobaczyć ich aparaty.

Ktoś posiadający przyzwoite portfolio nie jest sprzętowym onanistą sprzętowym. Ktoś posiadający więcej aparatów niż porządnych zdjęć może nim być. Zapewne są nimi osoby, których strony internetowe pełne są artykułów o technice, a pokazują bardzo niewiele interesujących zdjęć.

Pod żadnym pozorem nie zadawaj się z tymi ludźmi, nie rozmawiaj z nimi ani nie czytaj ich stron internetowych. Dla nieuświadomionych jawią się niczym niewyczerpane źródła wiedzy. Ich chore, pozbawione życia dusze z rozkoszą wciągną cię do ich własnego piekła. Już nigdy nie uwolnisz się od rozważań o tym, jak ostry naprawdę jest twój obiektyw. Jeżeli zaczniesz się tym martwić, już nigdy nie sfotografujesz niczego poza murem z cegieł czy kartą testową.

Ludzie ci są łatwi do zidentyfikowania. Jeżeli doczytałeś aż do tego miejsca, zapewne widziałeś ich strony internetowe. Zawsze mają mnóstwo informacji o sprzęcie, ale niewiele zdjęć. Strzeż się informacji pochodzących ze stron, na których nie ma wielkiej ilości zdjęć, które ci się podobają.

Musiałem zdjąć większość zdjęć sprzętu z mojej strony internetowej, ponieważ ci ludzie poświęcali więcej czasu na oglądanie mojego sprzętu niż na oglądanie moich prac! Pasmo dostępu, za które płacę, zajmowali ci idioci, gapiąc się na moje obiektywy zamiast oglądać zdjęcia - dla których właśnie ta strona powstała. Dlatego wszystkie fragmenty o sprzęcie są w kolorze żółtym, aby bolały ich oczy, gdy będą tracić zbyt wiele czasu na śrubki i motorki.

Wielu ludzi, którzy piszą do mnie mejle, należy niestety do tej najgorszej, nieoświeconej grupy. Mnóstwo z nich grasuje po Internecie i poświęca całe godziny na \"wnoszenie własnego wkładu\" do stron poświęconych technice oraz gadając na czatach takich jak Photo.net, http://www.dpreview.com, photocritique.net czy na niemieckim forum dla osób posiadających i zbierających Nikony, zamiast robić własne zdjęcia. Ci goście tutaj nie są tacy źli.
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#15
nooo to pieknie, plasuje sie miedzy poziomem pierwszym a drugim

chyba sie z rozpaczy dzisiaj napije :-) , i pobawie swoim aparatem

jestem do bani , co za \"miły\"poczatek dnia :-P :-) ;-)
Już więcej nie postuje !!!
Odpowiedz
#16
Jak widać dla każdego jest miejsce i każdy może sam się zdefiniować, ale nie ma, co przesadzać – świetny artykuł z lekkim przymrużenie oka Oczko Uśmiech Uśmiech
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#17
Co zrobić żeby zdjęcia były lepsze? – jeśli szukasz odpowiedzi to przeczytaj poniższy artykuł.

31 przykazań Jana Sunderlanda


A to krótka informacja kto to był Jan Sunderland,

Jan Sunderland – artysta fotografik, artysta plastyk, krytyk i teoretyk sztuki. Współzałożyciel Związku Polskich Artystów Fotografików, posiadacz najwyższego, międzynarodowego tytułu w fotografii artystycznej: Honoraire Excellence FIAP (HonEFIAP). Autor książek z dziedziny fotografii.

1. Zapamiętaj sobie na zawsze i na każdą chwilę, że obraz fotograficzny to nie tylko pewna treść, lecz zarazem przedmiot składający się z plam i linii. Te plamy i linie winny tworzyć całość harmonijną, czyli miłą dla oka.

2. Malarz może układać wszystkie części swego obrazu, ty możesz tylko wybierać cząstki rzeczywistości, jakie Ci wzrok przedkłada. Miej więc oczy stale szeroko otwarte na świat; wypatruj tych jego fragmentów, które coś znaczą, i tych, które tworzą ładne bądź mocne w wyrazie obrazy. Szukaj więc piękna i wyrazu.

3. Fotografując na materiałach czarno-białych, naucz się nie widzieć barw; staraj się zobaczyć motyw w tonach czerni, różnych odcieni szarości i bieli, czyli tak, jak będzie wyglądało zdjęcie.

4. Przyjrzyj się dobrze wybranemu tematowi: czy nie ma w nim czegoś, co by zepsuło zdjęcie. Jeżeli z głowy fotografowanej osoby \"wyrasta\" drzewo lub słup telegraficzny, to albo przesuń tę osobę, albo sam stań z aparatem w innym miejscu.

5. Fotografuj tylko to, co Ci się podoba albo Cię interesuje. Ale zważ, że Van Gogh potrafił wziąć za temat obrazu stare buciki i stworzyć arcydzieło.

6. Staraj się uświadomić sobie, co Cię pociąga w danym temacie. Czasem jest to zestawienie przedmiotów, których aparat nie obejmie. Wtedy nie fotografuj.

7. Ojciec polskiej fotografii artystycznej, Jan Bułhak, głosił słuszną zasadę: \"Jeden obraz - jeden temat\". Nie znaczy to koniecznie, że jedno zdjęcie ma przedstawiać jeden przedmiot; ale jeden przedmiot albo jeden zespół przedmiotów, albo jedno zdarzenie musi się wybijać jako najważniejsze, musi stanowić główną część obrazu. Innymi słowy, obraz powinien zawierać jedną dominantę treściową.

8. Tę samą zasadę winno się stosować w zakresie formy: obraz winien mieć jeden element wzrokowy (jakiś punkt, linię, plamę bądź ich zestawienie), przykuwający wzrok mocniej od innych. Na przykład jedną, małą, najjaśniejszą plamę wśród ciemniejszych lub odwrotnie - jedną najciemniejszą wśród większych, jasnych, albo jeden punkt, w którym zbiegają się kontury przedmiotów, albo kontrastowe zestawienie najjaśniejszych i najciemniejszych partii zdjęcia itp. Innymi słowy, obraz powinien zawierać jedną dominantę plastyczną.

9. Dominanta plastyczna powinna, w miarę możliwości pokrywać się z dominantą treściową. Nadaje to obrazowi jednolitość, dobrze wpływając na siłę oddziaływania obrazu w stosunku do widza.

10. Forma, stanowiąca dominantę plastyczną, może się powtarzać w innej części zdjęcia, wzmacnia to rytmiczność, a więc i harmonię obrazu. Ale to powtórzenie musi być słabsze od dominanty plastycznej, np. może być mniejsze, mniej kontrastowe itp. W przeciwnym bowiem razie wystąpi rozbicie jednolitości obrazu.

11. Każda treść ma swój nastrój. Ale każda forma ma także swój nastrój, inne uczucia wywołują linie proste i obfitość kątów, inne natomiast linie kręte. Jasność kojarzy się nam z radością, ciemność ze smutkiem. Otóż staraj się, żeby nastrój formy, tj. układ linii i plam, z jakich składa się każdy obraz fotograficzny, odpowiadał nastrojowi treści, a przynajmniej, żeby nie był z nim sprzeczny.

12. Barwy, ich odcienie i ich zestawienie też mają swoje nastroje wywołane głównie przez rozmaite skojarzenia z naszego życia. Zasada wyłożona w punkcie poprzednim ma jeszcze donioślejsze zastosowanie w fotografii barwnej.

13. Strzeż się zatłoczenia obrazu niepotrzebnymi szczegółami, broń się przed \"gadatliwością\" obiektywu fotograficznego.

14. Z drugiej strony unikaj także miejsc pustych, niczego niewyrażających, czyli \"dziur\" w kompozycji. Tę zasadę stosuj ze szczególna ostrożnością, bo pustka może być pozorna. Przykładem jasne niebo, prawie jednakowe na całej przestrzeni, które może oznaczać wielki przestwór czystej atmosfery, występując jako tło lotu żurawi, bocianów, samolotu...

15. Unikaj zbyt znacznych różnic w zapełnianiu poszczególnych fragmentów zdjęcia; sprawiają one często przykre wrażenie braku równowagi, nieładu. A sztuka winna przecież porządkować.

16. Oglądaj swoje zdjęcia odwrócone \" do góry nogami\". W tej pozycji wszelkie wady kompozycji rzucają się same w oczy. Powtarzam zasadę wyłożoną na początku: zdjęcie powinno \"wsączać\" się do oczu jako HARMONIJNY zespół plam czerni, bieli i szarzyzn oraz HARMONIJNY zespół linii. Winno być rytmiczne w formie, ale nie nudne!

17. W miarę możliwości unikaj przecinania osób ramą obrazu.

18. Portrety, zarówno indywidualne, jak i zbiorowe, rób z odległości od 1 do 2 metrów większej od tej, jaka wydaje się wystarczająca. W ten sposób unikniesz przypadkowego \"obcięcia\" głowy lub nogi oraz wyolbrzymienia (przerysowania) szczegółów położonych bliżej aparatu.

19. W portrecie unikaj pozowania. Fotografuj w chwili, gdy portretowany tego się nie spodziewa. To samo dotyczy grup.

20. W miarę możliwości unikaj pstrego tła i pstrego stroju. Wzorzysta bluzka lub krawat osłabiają intensywność wyrazu twarzy.

21. Fotografując całą postać z bliska, klęknij i to nie koniecznie przez szacunek dla modela, lecz aby uniknąć skrótu nóg. Skrót górnej połowy ciała nie sprawia tak przykrego wrażenia.

22. Nie dziel horyzontem wysokości zdjęcia na połowę, bo to jest zbyt monotonne. Umieść linię horyzontu albo wyżej, albo niżej środka zdjęcia.

23. Duszą krajobrazu i architektury jest oświetlenie. Jeśli możesz, przed wykonaniem zdjęcia sprawdź, o której godzinie (ewentualnie, w jakiej porze roku) będzie ono najkorzystniejsze dla tematu.

24. Możesz dużo nauczyć się, fotografując martwe natury własnego układu, próbując przy tym różnych oświetleń motywu.

25. Czasem fotografia przedstawia jakiś ruch. Jeżeli chcesz, by ten ruch odbywał się lekko, bez trudu, prowadź go z lewej strony do prawej, tak jak ruch słońca na niebie, jak układ tekstu w książce. Jeśli chcesz pokazać, że ruch spotyka się z oporem, stosuj kierunek odwrotny. Wodospad fotografuj raczej z prawego brzegu rzeki. Popełniony błąd można naprawić przy kopiowaniu, zakładając negatyw odwrotnie, tj. podłożem w stronę papieru. Ale jeżeli jest to zdjęcie przedmiotu o indywidualnym wyglądzie, jak portret, określony budynek, widok miasta lub szczytu górskiego - odwracać w ten sposób obrazu nie masz prawa. Bo to byłoby kłamstwem. I to niezręcznym kłamstwem.

26. Pamiętaj, że nie jesteś zobowiązany wykorzystać całej powierzchni negatywu. Ilekroć wycinek da Ci obraz bardziej wyrazisty, bardziej ekspresyjny lub piękniejszy od całego negatywu, nie wahaj się ograniczyć obrazu do wycinka.

27. Nie przystępuj do fotografowania na materiałach barwnych, dopóki nie opanujesz gruntownie fotografii czarno-białej. A zaczynać trzeba od czarno-białej, jest znacznie mniej pracochłonna i tysiąckrotnie łatwiejsza.

28. A gdy zaczniesz fotografować w kolorze, naucz się widzieć kolory i przede wszystkim kolory, nie walory skali szarej. Zdobądź się więc na przeszkolenie swego wzroku w kierunku odwrotnym w stosunku do tego, co Ci radziłem w punkcie 2. tych przykazań.

29. Gdy zaś opanujesz już wszystkie wymienione reguły, bądź gotów odstąpić od każdej z nich, jeżeli ci oko i serce tak doradza. Nie ma w sztuce zasad niewzruszonych, a każda reguła staje się wrogiem artyzmu, gdy prowadzi do szablonu.

30. Porównywanie jest połową nauki. Staraj się widzieć, jak inni robią swoje zdjęcia; oglądaj czasopisma i almanachy fotograficzne, bywaj na wystawach.

31. Fotografia nie jest jedyną dyscypliną, jaka przetwarza rzeczywistość zmienną i trójwymiarową w obraz niezmienny (statyczny) i dwuwymiarowy, płaski. To samo czyni malarstwo, rysunek, grafika. Interesuj się nimi, poznawaj ich wielowiekowe i narastające doświadczenie. Lepiej zdobywać własne oblicze artystyczne przez przezwyciężenie cudzych wizji i doświadczeń, niż przez ich nieznajomość.
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#18
no to i ja wrzuce ilustrowane kompendium wiedzy skoro tutaj juz takowe istnieją, ale IMO powinien byc osoabny wątek na takie rzeczy , no chyba ze jest, a ja cos przeoczylem, w takim razie prosze przeniesc

http://gawno.com/2009/05/78-photography-rules/


dziadek
Już więcej nie postuje !!!
Odpowiedz
#19
Efekt białej winiety

W tym tutorialu dowiemy się jak dodać ponadczasowy, klasyczny efekt winiety do zdjęć, idealny na wesela i zdjęć zaangażowane, rocznic i innych portretów rodzinnych! Tworzenie efektu jest łatwe. Użyłem programu Photoshop.
Ja zastosowałem bukiet kwiatów i nie ma to większego znaczenia, jakiej fotografii użyłem gdyż ona posłuż mam tylko, jako materiał do przeprowadzenia instruktarzu, oczywiście idealnym zdjęcie do takiej obróbki była by fotografia np. pary zakochanych lub pojedyncza postać.

Normalnie, po prostu dodalibyśmy pustą warstwę do zdjęcia, a następnie użylibyśmy polecenia Wypełnij, aby wypełnić nową warstwę z białym i gotowe, ale my zrobimy coś innego.

Oto zdjęcie bukietu, które przystroimy w winietę białą:

[Obrazek: 0winieta.jpg]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 1: Dodawanie białej warstwy Kolor wypełnienia

Otwieramy zdjęcie w programie Photoshop, na pasku menu klikamy [b]Plik[/b] - rozwinie się nam okno z poleceniami a następnie wybieramy polecenie Otwórz lub wciskamy jednocześnie na klawiaturze Ctrl+O (znaku + na klawiaturze nie wciskamy), wybieramy zdjęcie do, którego chcemy dodać winietę.

[Obrazek: 1plikotwrz.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Teraz kliknij ikonę Utwórz nową warstwę wypełnienia u dołu panelu Warstwy (jest to koło podzielone po przekątnej miedzy czarno-biały)

[Obrazek: 2warstwawyp.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Wybierz Kolor kryjący z początku listy

[Obrazek: 3kolorkryjcy.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Jak sama nazwa wskazuje, kolor kryjący wypełnienia i pozwala nam szybko wypełnić warstwę o jednolitym kolorze. Wybierz biały, klikając w lewym górnym rogu w dużym polu wyboru koloru lub wpisz 255 dla R, G i B wartości w dolnej środkowej części okna dialogowego:

[Obrazek: 4kolorkryjcy.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Kliknij OK, aby potwierdzić kolor, teraz warstwa jest biała:

[Obrazek: 5wypkolorem.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 2: Wybierz maskę warstwy

Dlaczego tutaj używamy stałej warstwy wypełnienie, a nie dodamy normalnej warstwy i wypełnimy ją białym?. Powód jest taki, że następną rzeczą, którą musielibyśmy zrobić to dodać maskę warstwy a do warstwy dodać wypełnienie białe, aby wypełnić warstwy, ale Photoshop w Utwórz nową warstwę wypełnienia po prostu dodał, już jest z wbudowany w maskę warstwy, więc nie ma potrzeby dodawania sobie pracy!. Jeśli spojrzymy na panel Warstwy, widzimy warstwy wypełnienie, które PS nazwał \"Wypełnienie kolorem 1\", nad oryginalnym obrazem warstwy Tło widzimy miniaturkę maski warstwy bezpośrednio na lewo od nazwy warstwy. Kliknij na miniaturkę maski, aby ją wybrać. Wokół miniatury pojawi się zaznaczenie (druga ramka) informuje nas, że maska została wybrana.

[Obrazek: 6maskawarstwy.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 3: Wybierz zaznaczenie eliptyczne

Z panelu Narzędzia wybierz Zaznaczenie eliptyczne

[Obrazek: 7zazneliptyczne.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 4: Wstępny zarys eliptyczny

Kliknij na maskę warstwy wcześniej utworzoną i przeciągnij eliptyczny zarys ustawiając w centrum maski warstwy. Nie martw się o jego dokładny rozmiar, kształt lub położenie, ponieważ wszystko możemy ustalić później. Wszystko, co potrzebujemy w tej chwili to wstępny zarys eliptyczny.

[Obrazek: 8zaryseliptyczny.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 5: Wypełnienie zawartości - czarnym

Na górnym pasku menu przejdź do Edycja i wybierz Wypełnij

[Obrazek: 9wypenijczarnym.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Spowoduje to otwarcie okna Wypełnij. Zmień opcję w oknie Zawartość w górnej części okna Użyj: Czarny

[Obrazek: 10zawartoczarny.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Kliknij OK, aby zamknąć okno dialogowe z wypełnieniem. Program wypełnia zawartość czarnym a ponieważ mieliśmy maskę warstwy, czarny skutecznie wypalił dziurę w warstwie wypełnienia odsłaniając oryginalne zdjęcie pod spodem na warstwie tła.

[Obrazek: 11wypenieniekolorem.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 6: Usuń zaznaczenie pola wyboru

Nie potrzebujemy już zaznaczenia zarysu, więc go usuniemy.
Przejdź do paska menu na górze ekranu i wybierz ZaznaczenieUsuń zaznaczenie. Możesz także nacisnąć Ctrl + D (Win) / Command + D (Mac)

[Obrazek: 12usuzaznacz.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 7: Zastosuj efekt rozmycia gaussowskiego

Aby zmiękczyć krawędzie winiety zastosujemy efekt rozmycia gaussowskiego
W górnej części ekranu wybieramy Filtr – Rozmycie – Rozmycie gaussowskie

[Obrazek: 13filtrrozmycie.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Otworzy nam się okno dialogowe Rozmycie Gaussowskie. Rozpoczynając przesuwanie suwaka promień (na dole okna dialogowego) obserwuj swój obraz. Im dalej w prawo przeciągniesz suwak, tym bardziej zaciera się krawędź winiety i stanie się miękka. Pamiętaj żeby zaznaczyć podgląd (patrz strzałka), brak zaznaczenia uniemożliwi nam obserwację zachodzących zmian zmiękczenia podczas przesuwania suwaka. Dokładna wartość promienia zależy od wielkości obrazu, na którym pracujesz. Wartości mogą być różne, dla mnie wystarczy około 80 pikseli.

[Obrazek: 14suwakrozmycie.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Teraz Twoja winieta powinna być bardziej miękka. Gdy krawędzie zostaną wyraźnie rozmyte kliknij przycisk OK, aby zamknąć okno dialogowe.

Obraz po zmiękczeniu krawędzi

[Obrazek: 15pozmikczeniu.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 8: Zmiana kształtu, rozmiaru i przesuwanie krawędzi obramowania

Mamy krawędź obramowania zmiękczoną, jedyną rzeczą, która nam pozostała do zrobienia to dopasować ją przez zmianę rozmiaru, przekształcanie i przesuwanie w razie potrzeby, a my możemy to wszystko zrobić, dość łatwo.
Przejdź do menu Edycja na górze ekranu i wybierz opcję Przekształć swobodnie. Aby szybko przejść do przekształć swobodnie możesz także użyć skrótu klawiszowego Ctrl+T (Win) / Command+T (Mac)

[Obrazek: 16przekszta.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Aby zmienić rozmiar i jego kształt, po prostu kliknij na jednym z uchwytów (małe kwadraty) i przeciągnij go. Jeśli przytrzymać Alt (Win) / Option (Mac), przeciągając uchwyt, możesz zmienić rozmiar granicy z jej centrum, a nie z boku lub w rogu. Aby zmienić położenie obramowania, wystarczy kliknąć w dowolnym miejscu wewnątrz obwiedni i przeciągnij ją za pomocą myszy. Kontynuuj przeciągając uchwyty i przesuwając granicę aż będziesz zadowolony z jej wyglądu. Kiedy skończysz, naciśnij klawisz Enter (Win) / Return (Mac), aby zaakceptować zmiany.

[Obrazek: 17przeksztacenie.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Krok 9: Przytnij

Na koniec, jeśli chcesz odciąć wszystkie dodatkowe spacje wokół obrazu, przejdź do menu Obraz w górnej części ekranu i wybierz Przytnij.

[Obrazek: 18przytnij.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Otworzy nam się okno dialogowe Przycięcie. Wybierz Kolor pikseli w górnym lewym rogu, jeśli nie jest zaznaczone, a zostaw Od góry, Od dołu, Z lewej i Z prawej w dolnej części okna dialogowego.


[Obrazek: 19przycicie.png]
By morfeusz24 at 2011-09-28

Kliknij OK, aby zamknąć w oknie dialogowym i wykończenia a Photoshop usuwa wszelkie dodatkowe spacje wokół obrazu, zostawiając ostateczny wynik winiety.

[Obrazek: 201winietabiaa.jpg]
By morfeusz24 at 2011-09-28

I to by było na tyle. Uśmiech
"Jestem nędzarzem, posiadam tylko marzenia. Rozsiałem je u twych stóp. Stąpaj lekko, gdyż stąpasz po moich marzeniach.”
Odpowiedz
#20
witam,

potrzebuje pomocy przy retuszu tego zdjęcia, chodzi oczywiście o przyciemnienie rączki dziecka i nałożeniu z lewej strony takiego samego tła jak z prawej strony.

DziękujeUśmiech
1.
   
nataszka_wroc
Rzeszów
Odpowiedz


Podobne wątki
Wątek: Autor Odpowiedzi: Wyświetleń: Ostatni post
  Druk zaproszeń z Photoshopa Darexm1 5 1,200 23-03-2014, 11:50:18
Ostatni post: Darexm1

Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości
Menu